ماضی التزامی از رویدادی در زمان گذشته خبر می دهد…

ماضی نقلی عبارت از حالت چیزی که در گذشته و در زمان نامشخص اتفاق افتاده یا عملی که در زمان گذشته به پایان رسیده یا اتفاقی را که در زمان گذشته افتاده و پیوسته به زمان حال میباشد را بیان میکند. ماضی نقلی همچنین در مورد یک کار یا اتفاقی که شروع شده و هنوز به پایان نرسیده دلالت میکند.ماضی نقلی همچون فعل‌­های ماضی بعید و ماضی التزامی با ترکیب صفت مفعولی و یکی از فعل­‌های کمکی ساخته می­‌شود.

قبل از اینکه بدانیم بن ماضی چیست و چه کاربردی دارد ابتدا بیاید با بُن فعل آشنا شویم. بن فعل، بخش ثابت فعل است که در صیغه‌های مختلف تکرار می‌شود و یکی از ویژگی­‌های فعل محسوب می‌­شود فقط شناسه‌ها هستند که سبب تفاوت معنایی می‌شوند. بن فعل جزئی از کلمه است که معنی اصلی را در بردارد و در همه صیغه‌­ها ثابت است؛ یعنی تغییر نمی‌کند. بن فعل در زبان فارسی به دو نوع بن ماضی و بن مضارع تقسیم می­‌شود.

ماضی مطلق یا ساده ساخت هایی هستند که ساختمان آنها ساده است و به طور ساده نشان می دهند که فعل در زمان گذشته انجام گرفته و پایان یافته است. این فعل، در ساختن فعل‌های دیگری مثل ماضی استمراری، ماضی نقلی، ماضی بعید، ماضی نقلی مستمر، ماضی التزامی و فعل مستقبل نقش دارد.

ماضی بعید به فعلی گفته می­‌شود که در زمان گذشته دورتر نسبت به زمان حال و یا گذشته ساده رخ دهد. ماضی بعید در معنای تحت‌الفظی به معنای گذشته دور است برای مثال وقتی من به مدرسه رسیدم، معلم آمده بود یا قبل از آنکه به ایستگاه برسم،اتوبوس رفته بود.